Bobby

Dit is Bobby. Hij is vorig jaar als gevonden hondje in het dierenasiel gekomen. Zwaar verwaarloosd, onder de klitten, zijn oog zag er niet al te best uit en zijn huid ook niet.
Als er een hond met een huidprobleem in het asiel komt, is het altijd een heel gedoe om erachter te komen wat precies de oorzaak is en wat er nodig is om van het probleem af te komen.
Als je met voer gaat experimenteren, moet je ruim 6 weken hetzelfde blijven geven, heel consequent zijn door geen snoepjes te geven (belonen met hetzelfde voer), en dan pas kan je voorzichtig zeggen of de huid van de hond het goed doet op dat voer.
Bobby had zo’n ontzettende jeuk en het zag er naar uit dat dit wel een lang proces zou gaan worden. Huidproblemen gaan vaak ook gepaard met oorontsteking dus die moesten ook dagelijks schoongemaakt en gezalfd worden.
Bobby is in opvang gegaan bij mijn collega, om hem goed in de gaten te kunnen houden en hem de lange asielzit te besparen.
Een ander voordeel van opvang is dat als het dan zover is dat hij mag worden herplaatst, we een stuk meer informatie hebben over hoe hij in huis is.
Aan zijn ene oog bleek Bobby glaucoom te hebben, en om hem de pijn te besparen is deze verwijderd door de dierenarts.
Dat oog was al zo lang zo slecht dat hij er eigenlijk al niets meer mee kon zien, hij was al gewend om met 1 oog de wereld te verkennen.
Na maandenlang intensieve verzorging waren zijn oren weer schoon en met het hypoallergene voer dat hij kreeg was zijn jeukende huid ook verleden tijd.
Tijd om voor hem een permanent nieuw thuis te zoeken, en dat is gelukkig gelukt.
Na zoveel maanden zorg, kun je je voorstellen dat je erg gesteld raakt op zo’n hondje.
Superleuk vinden we het dan ook dat Bobby en zijn baasjes nog steeds zo nu en dan even een bezoekje brengen aan het dierenasiel, om Bobby’s haar te laten knippen.
Leuk om zijn verhalen te horen, het gaat heel goed met hem en zijn baasjes zijn heel blij met hem. Hij heeft het goed getroffen!
Tot de volgende keer jongen, de hypoallergene shampoo staat klaar 🙂

Marcus

Marcus

Iedereen kan zich hondentrimmer noemen en in zijn schuur een eigen trimsalon beginnen. Het beroep hondentrimmer is geen beschermd beroep.
Let u daarom altijd even op voordat u uw hond naar een trimsalon brengt of het een trimsalon met gediplomeerde werknemers is, zodat de vacht van uw hond op de juiste wijze wordt behandeld.
Marcus, de kruising Keeshond op de foto is helaas naar een trimsalon geweest, waar niemand in het bezit was van een hondentrimdiploma. Een Keeshond heeft een vacht met veel onderwol, en is een vacht die ontwold moet worden. Ga je zo’n soort vacht knippen of scheren, dan beschadig je het haar en als het haar teruggroeit heeft het een compleet andere structuur, waarmee het zijn functie verliest, hij er minder mooi uitziet en door de andere structuur gaat het haar nog veel sneller klitten.
Marcus is geschoren vanwege klitten. Mijn ervaring met zulk soort vachten is dat je een heel eind komt met een goede wasbeurt met hondenconditioner, een krachtige föhn- en blaassessie, en een antiklitspray om alles uit te kammen. Door het föhnen en waterblazen gaat de wol al losser zitten en kan het makkelijker uitgekamd worden.
Dat is wat ik vandaag ook gedaan heb met Marcus, in zijn nek en broek zaten nog wat klitten, die de vorige trimmer vergeten was.
Op zijn borst kan je zien dat hij nog behoorlijk kaal is.

Maar, ik heb speciaal voor deze foto gekozen omdat deze leuke jongen tijdelijk in het Dierenasiel Utrecht woont en hard op zoek is naar een nieuw huis!

Dus wilt u behalve zijn vachtverzorging nog meer weten over Marcus kijk dan even op de website: Dierenasiel Utrecht

(Bijna) alle gediplomeerde trimsalons vindt u op de website van de ABHB: abhb.nl
Algemene Belangenvereniging voor het Hondentoiletteer Bedrijf.

Joop

Dit is mijn grote vriend Joop. Wij hebben elkaar alweer 6 jaar geleden ontmoet in het Dierenasiel Utrecht. Hij was gevonden, en blijkbaar niet gemist, want hij werd niet opgehaald. Ik was naast mijn werk in het asiel druk met mijn trimopleiding en op zoek naar harige honden modellen. Joop ging overal mee naartoe, naar mijn stage in Nijmegen, naar school in Barneveld. En ondertussen ging de zoektocht naar een nieuw huis natuurlijk ook door. Met een koppie zoals dit, duurde dat natuurlijk niet lang!

De nieuwe baasjes vonden het prima om Joop nog aan me uit te lenen, en zo ben ik ‘op’ Joop geslaagd voor 1 van de 4 examenonderdelen van de hondentrimopleiding. Daar ben ik zijn baasjes nog steeds heel dankbaar voor! Het is een heerlijk ondeugend hondje, en elke 3 maanden zie ik hem weer voor zijn knipbeurt. Ik vind het altijd zo leuk om al die hondenavonturen te horen. Want wat heeft hij het getroffen, elke dag naar het bos waar hij vlakbij woont, twee keer per jaar met de camper op vakantie, super toch!

Engelse Springer Spaniel

Dit is Vida een Engelse Springer Spaniel. Bij dit ras (en soortgelijke rassen) zie je vaak dat na castratie/sterilisatie de vacht ‘ontploft’. Er verschijnt dof pluizig haar op plekken waar het haar normaal glad hoort te liggen.
Dit dode pluizige haar wordt er met de hand uit geplukt.
Op de foto’s rechts heb ik even ingezoomd op Vida’s schouder zodat je goed het verschil kan zien. Na het plukken van al dit pluizige haar is Vida nog gewassen en verder in model geeffileerd.
U begrijpt het al, de bovenste foto’s zijn van voor de behandeling en de foto’s onder zijn na de trimbehandeling.
Fijn weekend!

Soi Dog Thailand

Graag wil ik u laten weten dat de trimsalon 4 t/m 20 januari gesloten is.
Samen met 5 vriendinnen, die ik in het dierenasiel ontmoet heb, ga ik me die twee weken inzetten in een dierenasiel in Thailand, Soi Dog Foundation.
In het Utrechts asiel hebben we nu nog geen 10 honden zitten, bij Soi Dog zitten er meer dan 700. Genoeg te doen dus. De hondencultuur is daar heel anders dan in ons land.
Soi Dog helpt de dakloze, verwaarloosde en mishandelde honden en katten van Thailand en zet zich in voor het beëindigen van de illegale hondenvleeshandel in de regio. Veel honden en katten komen van de straat, soms met ernstige wonden of ziektes. Ze worden door Soi Dog opgevangen en verzorgd en krijgen de kans te herstellen.
Ik zal regelmatig een update plaatsen op mijn facebookpagina.

Vanaf 21 januari ben ik weer aan het werk in Utrecht.
Deze week ben ik nog t/m zaterdag 2 januari aan het werk.

Bedankt voor uw bezoek het afgelopen jaar, goede jaarwisseling, en tot ziens in 2016!

Met vriendelijke groet, Emma Uffing

Soi Dog

Hondje van 15 jaar in asiel

Bintie TGV

Afgelopen juli kwam de politie een hondje naar het dierenasiel brengen waarvan het baasje was overleden.
Meteen was duidelijk dat het om een ouder hondje ging, hij had zelfs nog een tattoo in zijn oor. Na enig speurwerk, bleek hij Bintie te heten en al 15 jaar oud te zijn! Wat een klap voor die hond, al 15 jaar lang bij dezelfde baas en nu in het asiel… De asieldierenarts heeft hem nagekeken en constateerde dat hij nog hartstikke gezond is, op zijn verrotte gebit na.
Na de gebitsbehandeling zou hij dus plaatsbaar zijn. Wat een zielig lief opaatje, iedereen had inmiddels wel een zwak voor hem.
Ik heb hem in opvang genomen, dit ouwetje hoeft ´s avonds niet in de kennel te blijven. Thuis bleek Bintie helemaal niet het zielige opaatje te zijn, zoals hij zich in het asiel voordeed. Nee, meneer was na een uurtje wel gewend, had alles even gemarkeerd en als ik er wat van zei kon ik een grom met een opgetrokken lip krijgen. Oh wat heb ik gelachen als hij dan overdag in het asiel weer een compleet andere hond werd. Na een dag of wat begreep hij wel dat dat markeren niet de bedoeling was, en met mijn andere honden ging hij heel lief om.
Helaas was er niet echt belangstelling voor hem. Mensen willen niet snel weer afscheid moeten nemen van een hond. En als je een hond van 15 jaar adopteert is die kans natuurlijk veel groter dan wanneer je een hond van een jaar of 4 adopteert. Dan is Bintie ook nog eens een hond met pit, en heeft toch echt wel een baas met hondenervaring nodig.
Begin augustus, de eerste kijkers voor Bintie komen, en na het hele verhaal gedaan te hebben zien ze het zitten! Mensen die denken, misschien moeten we wel snel weer afscheid nemen, maar het hondje verdient een fijn thuis. Echt geweldig vind ik dat!
Inmiddels woont hij daar 3 maanden, gaat mee naar kantoor, gaat mee naar het huisje in Frankrijk, gaat elke 1,5 uur buiten een plasje doen.
Vandaag kwam hij even langs in het asiel voor een opfrisbeurt. De haren voor zijn ogen weer weggeknipt en weer even lekker gewassen. Super om hem weer te zien en zijn verhalen te horen.
En super dat er mensen zijn die een hondje van 15 jaar adopteren!
Op de foto zit Bintie in de TGV richting zijn huis in Frankrijk 🙂

Chuckie

Zo, dat was me een verhuizing. Het afgelopen weekend was druk, met sjouwen, heen en weer rijden, opruimen en alles opnieuw installeren. Ik denk dat ik nu wel weer een beetje gesetteld ben. Deze week ook weer eens gewerkt in de dagelijkse asiel dierverzorging, leuk om al die leuke lieve asieldieren te verzorgen.

En na een drukke week, vandaag weer vertrouwd kunnen trimmen! Chuckie wilde de eerste zijn op de nieuwe locatie in Dierenasiel Utrecht, dus daar is hij dan! In alle vroegte werd meneer al gewassen en geknipt.
Alle apparaten werken goed, dus de verhuizing is geslaagd!

Chuckie